เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 คัมภีร์กวีนิพนธ์
เซี่ยตันกับคนนัดพบกลับมาถึงริมหาดทรายที่พบกันตอนแรกได้อย่างปลอดภัยไร้อันตราย
“นายกลับไปเถอะ พวกเราจะจู่โจมปั๊มน้ำมันในคืนนี้ นายต้องคอยระวังไว้
ถ้าเกิดเหตุจลาจลขึ้นมา อย่าได้รั้งอยู่ในพื้นที่ท่าเรือ ให้รีบหนีออกไปทันที แล้วก็อย่าวิ่งขึ้นเขา ทางที่ดีควรอ้อมพื้นที่ท่าเรือไปหลบอยู่แถวริมทะเล”
“เดี๋ยว ขอร้องละ ช่วยรอเดี๋ยวก่อน!”
เซี่ยตันพูดจบเพิ่งคิดจะผละจากไป ก็ถูกคนนัดพบส่งเสียงรั้งไว้
“ฉันมีเรื่องขอร้อง ได้โปรดเถอะ! ได้โปรดรับปากฉันด้วย!” น้ำเสียงของคนนัดพบทั้งร้อนรนและกระวนกระวาย
เซี่ยตันยืนนิ่งอยู่กับที่ เขากำลังรอคำสั่งของอันเสี่ยวไห่
“ให้เขาบอกคำขอของเขามาก่อน”
“นายลองพูดมาดู” เซี่ยตันเอ่ยพลางขยับเข้าไปใกล้คนนัดพบ เขากลัวว่าอันเสี่ยวไห่จะได้ยินไม่ชัด