เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 427 บนทะเลไม่มีเส้นทาง
“ฟู่~ ในที่สุดก็เสร็จเรื่องเสียที……” อันเสี่ยวไห่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สำหรับเขาแล้ว บรรยากาศฉากหน้าแบบนี้มันน่ากระอักกระอ่วนใจอยู่บ้างจริง ๆ
สวี่ฉงโจวกลับดูกระปรี้กระเปร่ายิ่ง ส่ายหัวโยกตัวไปมาไม่รู้ว่ากำลังเคลิบเคลิ้มซึมซับกับอะไรอยู่
ขบวนรถมุ่งหน้าไปยังเขตเป่าซาน พอแล่นไปได้ครึ่งทาง บรรดารถที่ใช้ร่วมขบวนเพื่อเสริมบารมีก็ค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกันไป จนกระทั่งมาถึงร้านอินเทอร์เน็ต ทั้งขบวนก็เหลือรถเพียง 6-7 คันเท่านั้น
บรรดาหัวหน้าที่คุ้นเคยกันดีที่สุดต่างแวะเวียนมากันหมดแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งวางท่าอีก ความรู้สึกที่ทุกคนได้อยู่ร่วมกันจึงสนิทสนมเป็นธรรมชาติขึ้นมาก
อันเสี่ยวไห่ในสภาพนี้ ย่อมไม่อาจกลับบ้านได้ หากเฉินสุ่ยเฟินมาเห็นเข้า จะต้องร้องไห้ฟูมฟายยกใหญ่เป็นแน่
อันเสี่ยวไห่จึงตัดสินใจเดินทางตรงไปประเทศ T เสียเลย อย่างไรก่อนหน้านี้ก็ได้บอกกับคนในครอบครัวไว้แล้วว่าจะต้องจากไปสักระยะ สู้เดินทางไปในทันทีเลยจะดีกว่า