เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 401 สภาพอากาศแปรปรวนยากคาดเดา
พี่สามลังเลใจอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงมุดตัวออกมาจากพงหญ้า
อันเสี่ยวไห่ตกใจขึ้นมาอีกรอบ พี่สามสวมเสื้อผ้าตัวบางเพียงชั้นเดียว เปียกโชกไปทั้งเนื้อทั้งตัว ทั้งเสื้อและกางเกงยังมีรอยฉีกขาดอยู่หลายแห่ง มองปราดเดียวก็รู้ว่าถูกหินริมทะเลครูดบาดเอา
ลมทะเลในเดือนธันวาคมหนาวเหน็บมากแล้ว พี่สามกอดอกสั่นสะท้านอย่างรุนแรง อันเสี่ยวไห่จึงรีบถอดเสื้อโค้ตของตัวเองออกมาคลุมห่อตัวเขาไว้
“เสี่ยวไห่……”
“อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยครับ ไปบ้านผมก่อน คุณเป็นแบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” พี่สามยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่อันเสี่ยวไห่เอ่ยตัดบทพลางดึงตัวเขาเดินตรงไปยังบ้านของตน
“เสี่ยวไห่ ไม่ได้ ฉันไปบ้านนายไม่ได้ ถ้ามีคนเห็นเข้ามันจะทำให้นายเดือดร้อน!” พี่สามกล่าวด้วยความหวาดกลัว
“ไม่เป็นไรครับ บ้านผมอยู่ห่างไกลลับตาคน ไม่ต้องกลัว ตามผมมา” อันเสี่ยวไห่ไม่ได้หันหลังกลับไปมอง เพียงแต่เพิ่มแรงดึงที่มือให้แน่นขึ้น
พี่สามไม่ได้คัดค้านอีก เดินโซซัดโซเซโดยมีอันเสี่ยวไห่คอยพยุงกลับมาจนถึงบ้าน
“เสี่ยวไห่……”