เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 396 เจ้าหนุ่มนี่ใช้ได้
เทวทูต มารร้าย และคนบ้า แววตาของพวกเขาล้วนสว่างไสวและบริสุทธิ์ มีเพียงพวกเรามนุษย์ปุถุชนเท่านั้นที่สายตามัวหมอง
——อันเสี่ยวไห่
“เสี่ยวไห่ นาย…คนคนนั้น จะลงมือกับพวกน้าจริง ๆ เหรอ?” พานจ้วงจ้วงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างอันเสี่ยวไห่ มองดูทะเลพลางเอ่ยถาม
“ผมไม่แน่ใจ ผมคิดว่าช่วงเวลานี้ ไม่น่าจะเป็นจังหวะที่ดีที่สุดที่เขาจะลงมือ”
“ฉันหมายความว่า……”
“ผมเข้าใจความหมายของนาย นายหมายถึงว่า เขาจะลงมือกับคนในครอบครัวตัวเองแท้ ๆ ได้ยังไง ใช่ไหมล่ะ?”
พานจ้วงจ้วงไม่ได้พูดอะไร เขาขบกรามแน่นพลางพยักหน้า
“เพราะคนคนนั้นเป็นคนบ้า เขาเป็นบ้าไปตั้งแต่เมื่อ 20 กว่าปีก่อนแล้ว พวกนายจะใช้สายตาของคนปกติไปมองเขาไม่ได้
เหตุผลที่พวก 073 จับเขาไม่ได้สักที ก็เพราะพวกเขาไม่บ้า และเผลอใช้สายตาของคนปกติไปวิเคราะห์เขา จึงไม่สามารถคาดเดาความเคลื่อนไหวของเขาได้อย่างแม่นยำ”