เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 นายเก่งมาก
เซี่ยจิงเองก็ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ร่างดีดผึงลุกขึ้นจากเตียงพับ สวมเสื้อคลุม เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง หลังจากปรับลมหายใจเล็กน้อยแล้ว จึงเดินตรงไปยังเขตควบคุมตัว
เมื่อเดินมาถึงห้องกักกันที่คุมขังอันเสี่ยวไห่ เซี่ยจิงถึงพบว่าประตูห้องกักกันถูกล็อกไปแล้ว มองอันเสี่ยวไห่ผ่านช่องหน้าต่าง เขายังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ล่ามตัวตัวนั้น กำลังครุ่นคิดเรื่องในใจอย่างเงียบสงบ
เพียงแต่อันเสี่ยวไห่ในเวลานี้ ถูกใส่กุญแจมือไว้แล้ว
ไม่มีทางเลือกอื่น เซี่ยจิงทำได้เพียงเดินย้อนกลับไปเอาลูกกุญแจที่ห้องเวรตรงทางเข้าเขตควบคุมตัว
“ขอกุญแจห้องกักกันหมายเลข 12 ให้ฉันหน่อย” เซี่ยจิงกล่าวอย่างไร้อารมณ์
ตำรวจเข้าเวรในห้องเวรคือหลิวชง พอได้ยินคำพูดของเซี่ยจิง หลิวชงก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ช้าเขาก็ยื่นมือออกมา ในมือของเขาถือกุญแจของห้องกักกันหมายเลข 12 ดอกนั้นไว้พอดี
เซี่ยจิงก็ชะงักไปเช่นกัน พอยื่นมือไปรับกุญแจมาคิ้วก็ขมวดมุ่น
บนลูกกุญแจยังมีความอุ่นหลงเหลือ เห็นได้ชัดว่ากุญแจดอกนี้ถูกหลิวชงกำไว้ในมือนานพอสมควรแล้ว
เซี่ยจิงปรายตามองหลิวชงแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไรมากความ หมุนตัวเดินไปยังห้องกักกัน