เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 ชุมนุมเสินไห่
รถตำรวจพุ่งหวีดหวิวเข้ามา!
อาหลี่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นทักทาย รถตำรวจก็พุ่งพรวดเข้ามาในลานบ้านของสำนักความมั่นคงสาธารณะแล้ว พอรถจอดสนิท ประตูทั้งสี่บานก็เปิดออกพร้อมกัน โจวเจิ้งกั๋วนำตำรวจสามนายแทบจะกระโดดลงมาจากรถ ก่อนจะมุ่งหน้าตรงดิ่งไปยังห้องกักกันโดยไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย
อาหลี่เกาหัวแกรก ๆ
พอมองไปรอบ ๆ พวกพี่น้องล้วนว่าง่ายมาก ไม่มีใครส่งเสียงเอะอะ และไม่มีใครคิดจะจากไป เพียงแต่เวลาที่ยืดเยื้อนั้นยาวนานเกินไปหน่อย ทุกคนจึงเหน็ดเหนื่อยกันมาก มีหลายคนทอดตัวนอนหลับปุ๋ยอยู่บนพื้นโดยตรง
อาหลี่เองก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาย่อตัวนั่งลงแล้วมองดูหวังปู้ไหลกับเซี่ยตันที่อยู่ข้างกาย
หวังปู้ไหลเอาแต่ก้มหน้านิ่งไม่ยอมปริปาก ส่วนเซี่ยตันถือมีดสั้นเล่มหนึ่ง ขีดช่องสี่เหลี่ยมสองสามช่องลงบนดินโคลนแล้วปามีดเล่นฆ่าเวลา
อาหลี่หันไปมองตราตำรวจที่แขวนอยู่บนอาคารสำนักความมั่นคงสาธารณะอีกครา นึกอยากจะถ่มน้ำลายออกมาสักฟอด ทว่าหลังจากลังเลอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็กลืนน้ำลายที่อุตส่าห์หลั่งออกมากลับลงคอไป เปลี่ยนจากส่งออกเป็นบริโภคภายในเสียแทน
“คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าพ่อจะมีวันนี้ได้ แฮะ ๆ!”