เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 ชานมที่เย็นชืด
หุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบ 200 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเซินไห่
เฉาอิงอิงเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน บนทางยกระดับเหนือศีรษะมีรถแล่นผ่านไปอย่างช้า ๆ เป็นระยะ เสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้องค่อย ๆ เลือนหายไปในความมืดมิดพร้อมกับแสงไฟ ราวกับดาวตกที่พาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างเชื่องช้า
พอก้มมองลงไปเบื้องล่าง ตำรวจจำนวนมากในหุบเขากำลังเปิดไฟฉายค้นหาร่องรอยต่าง ๆ แสงไฟไหวระริกดูคล้ายหิ่งห้อยเต็มพื้นดิน
ใจกลางแสงไฟเป็นรถเก๋งคันเล็กที่โครงรถบิดเบี้ยวเสียรูปอย่างรุนแรง ตัวถังแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เจ้าหน้าที่ตำรวจฝ่ายพิสูจน์หลักฐานกำลังเก็บกู้ร่องรอยต่าง ๆ บนรถเก๋งอย่างระมัดระวัง
ข้างรถเก๋งมีผ้าสีขาวคลุมไว้สี่ผืน นั่นคือศพของครอบครัวเฉินฮุ่ยจูสามคนพ่อแม่ลูกและคนขับรถ
“เหล่าหลัว เป็นอย่างไรบ้าง” เมื่อเห็นหลัวฟางปิงแห่งฝ่ายพิสูจน์หลักฐานเดินมาทางนี้ โจวเจิ้งกั๋วจึงขมวดคิ้วถาม
“หัวหน้าสำนักงาน สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อน…” หลัวฟางปิงขมวดคิ้วแน่นเช่นกัน