เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 ตำรวจชั้นผู้น้อยคนหนึ่ง
“หลังจากเหยี่ยวทะเลก้าวเข้ามาในบ้าน เขากล่าวทักทายอาเหม่ยอย่างสุภาพ อาเหม่ยชงชามาให้พวกเรา พวกเราจึงนั่งลงข้างโต๊ะ ราวกับเป็นสหายเก่าที่คบหากันมานานหลายปี
พวกเราจิบชาพลางพูดคุยเรื่อยเปื่อยไปทีละประโยคสองประโยค โดยไม่ได้คุยเรื่องที่มีสาระสำคัญอะไรเลย
พอดื่มชาหมดไปหนึ่งถ้วย เหยี่ยวทะเลก็ลุกขึ้นจากไป เขาทิ้งกระเป๋าเอกสารใบหนึ่งไว้
ผมเปิดกระเป๋าเอกสารแล้วหยิบของข้างในออกมา ผมตกใจจนตัวชาดิก นั่นเป็นเงินปึกใหญ่ห้าปึก แต่ละปึกมีหนึ่งร้อยใบ ล้วนเป็นธนบัตรใบละสิบหยวนใหม่เอี่ยมอ่อง
เงินเต็ม ๆ ถึง 5,000 หยวน!
เงิน 5,000 หยวนเชียวนะ! เงินเดือนของผมในเวลานั้นแค่ 38 หยวนเท่านั้น
เงิน 5,000 หยวนเทียบเท่ากับรายได้สิบปีของผม เหยี่ยวทะเลกลับยกรายได้สิบปีของผมให้มาดื้อ ๆ อย่างไม่ยี่หระ เขาไม่ได้เอ่ยข้อเรียกร้องใด ๆ ออกมาเลยด้วยซ้ำ
ผมจำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นรู้สึกอย่างไร จำได้แค่ว่าหัวใจของผมเต้นระรัวอย่างรุนแรง
มันเต้นตุบ ๆ ถี่กระชั้นราวกับรัวกลอง หัวใจทั้งดวงคล้ายจะกระดอนหลุดออกมาจากลำคอเสียให้ได้!