กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 363 ผมอยากรู้ และผมเต็มใจ!
ความมืดมิดซ่อนเร้นอยู่ในส่วนลึกที่สุดของจิตใจทุกคน มันบรรจุไว้ด้วยความหวาดกลัว ความคลางแคลงใจ และความไม่รู้ ทว่าในเวลาเดียวกันก็แฝงเร้นไปด้วยสติปัญญาและพละกำลัง
——นิรนาม
ถนนทอดยาวมุ่งหน้าสู่ความมืดมิดเบื้องหน้า ราวกับไร้จุดสิ้นสุด
โชคชะตาก็มักเป็นเช่นนี้ มักจะมอบความหวังให้สักประกายหนึ่งในยามที่คุณสิ้นหวังที่สุด และบ่อยครั้งก็มักจะฟาดกระหน่ำใส่ศีรษะคุณอย่างจังในยามที่คุณกำลังได้ใจที่สุด
เมื่อข่าวคราวของปู่ส่งมาถึง คนที่อันเสี่ยวไห่เป็นห่วงที่สุดก็คือเฉินสุ่ยเฟิน เขาพาหลินเสวียนเอ๋อร์กลับไปส่งที่หมู่บ้านก่อน ไหว้วานเธอและเฉินซีหรูให้ช่วยดูแลเฉินสุ่ยเฟินให้ดี จากนั้นก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังอำเภอหนานเจียงเพียงลำพัง