เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 359 สำนักงานแจกสวัสดิการ
เมื่อตื่นนอนขึ้นมา ท้องฟ้าก็สว่างโร่แล้ว เสียงเกลียวคลื่นซัดสาดอยู่นอกถ้ำช่างแผ่วเบาเป็นพิเศษ
เพื่อไม่ให้ถูกเฉินสุ่ยเฟินดึงตัวลุกขึ้นมากินข้าว อันเสี่ยวไห่จึงหนีมานอนในถ้ำของพานจ้วงจ้วง การนอนรอบนี้หลับยาวถึง 12 ชั่วโมงเต็ม ๆ จนรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างยิ่ง
อันเสี่ยวไห่บิดขี้เกียจคราหนึ่ง กระดูกทั่วร่างส่งเสียงดังกร๊อบแกร๊บ ได้ยินมาว่านี่คือสัญญาณของร่างกายที่ยังคงเจริญเติบโตสูงขึ้นได้อีก
พานจ้วงจ้วงไม่อยู่แล้ว ข้าวต้มอาหารทะเลที่เขาทิ้งไว้ให้อันเสี่ยวไห่ยังคงอุ่นอยู่เล็กน้อย อันเสี่ยวไห่ไม่ได้นำไปอุ่นซ้ำ หลังล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ แล้ว เขาก็นั่งถือชามอยู่ตรงปากถ้ำ แล้วเริ่มกินไปพลางทอดสายตามองทะเลไปพลาง
พานจ้วงจ้วงน่าจะได้ที่พึ่งพิงอันเหมาะสมแล้ว ในวันนั้น ยามที่รหัส 073 หลุดออกมาจากปากเขา อันเสี่ยวไห่ก็เข้าใจได้ทันทีว่า พานจ้วงจ้วงได้กลายเป็นคนของพวก 073 ไปแล้ว