เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 ถึงเวลาเอ่ยคำลาอีกครา
เลียบแนวชายฝั่งแหลมอาโผไปทางทิศตะวันออกเรื่อย ๆ ในที่สุดก็จะขึ้นไปยังถนนสายเล็ก ๆ ที่ชำรุดทรุดโทรมสายหนึ่งได้ สองข้างทางล้วนเป็นหญ้าป่าสูงท่วมหัวคน จนเมื่อมองดูจากระยะไกลแล้ว ก็ยากที่จะสังเกตเห็นการมีอยู่ของถนนสายเล็กเส้นนี้
เพราะทุรกันดารเกินไป ยามปกติจึงแทบไม่มีคนมาที่นี่เลย โดยเฉพาะในเวลากลางคืนยิ่งไร้ร่องรอยผู้คนโดยสิ้นเชิง
จันทร์กระจ่างลอยเด่นกลางฟ้า พงหญ้าป่าข้างถนนสายเล็กถูกถางออกเป็นที่ว่างหย่อมหนึ่ง รถเจี๋ยต๋าคันหนึ่งกับรถแทรกเตอร์คันหนึ่งจอดอยู่ตรงนั้น
ด้านข้างรถเจี๋ยต๋า ไล่ตงหลินกำลังตรวจนับสิ่งของในกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่พิเศษสองใบนั้น
เฮ่อเสี่ยวหู่กำลังถืออุปกรณ์เครื่องหนึ่ง สแกนตรวจสิ่งของทุกชิ้นในกระเป๋าอย่างละเอียด ผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง เขาก็จะแกะชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ชิ้นเล็ก ๆ ออกมาจากซอกมุมของสิ่งของบางอย่าง
พานจ้วงจ้วงกับคุนจี้กำลังช่วยกันขนเศษเหล็กเศษทองแดงในกระบะพ่วงของรถแทรกเตอร์ทิ้งไป หลังจากโยนเศษเหล็กทิ้งหมดแล้ว ถุงผ้าสีดำชั้นหนึ่งที่ซ่อนอยู่ใต้สุดก็เผยออกมา โดยมีไป๋เหมาหยานคอยช่วยอยู่
อันเสี่ยวไห่กับสวีเทียนโย่วนั่งอยู่บนก้อนหินก้อนหนึ่งใกล้ ๆ สวีเทียนโย่วกอดเข่า เหม่อมองผืนทะเล อันเสี่ยวไห่ถือสมุดเล่มเล็กเล่มหนึ่งไว้ในมือกำลังเปิดดู