เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 354 ไปขนทองคำมา
ถุงผ้าสีดำร่วงลงมาจากสไลด์เดอร์ถุงแล้วถุงเล่า เริ่มแรกทีเดียวเป็นทองแท่ง ต่อมาเป็นดอลลาร์สหรัฐ จากนั้นเป็นดอลลาร์ฮ่องกง และสุดท้ายก็กลายเป็นเงินเหรินหมินปี้
“อาเฟย ยังต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน?” อันเสี่ยวไห่ถือโทรศัพท์มือถือเอ่ยถาม โทรศัพท์มือถือที่อันเสี่ยวไห่กับคุนจี้ใช้อยู่ในยามนี้ม่ายเสี่ยวอวี้เป็นคนมอบให้เขาก่อนเริ่มปฏิบัติการ โดยบอกว่าผ่านการจัดการพิเศษมาแล้ว สามารถรักษาการสื่อสารตามปกติได้ท่ามกลางการตัดสัญญาณมือถือ
อันเสี่ยวไห่มิได้คาดคิดล่วงหน้าว่าจะมีการตัดสัญญาณมือถือทั่วทั้งพื้นที่ แสดงให้เห็นว่าพวก 073 ไม่ได้ลงแรงอยู่เบื้องหลังน้อยเลย คอยสนับสนุนเขาอย่างเงียบ ๆ มาโดยตลอด
“พี่ใหญ่ ยังมีเงินอีกเพียบเลย มากเกินไปแล้ว! ประเมินว่าคงต้องใส่กระสอบอีกเป็นร้อยถุงถึงจะขนหมด ถุงผ้าที่พวกเราเตรียมไว้ก็ไม่พอแล้ว!”
“อาเฟย ไม่เอาแล้ว ถอนกำลังทันที เงินที่เหลือเผาทิ้งให้หมดเถอะ”
“พี่ใหญ่ หรือว่าจะให้ผมยัดต่ออีกสักหน่อย อย่างน้อยก็ใช้ถุงผ้าให้หมดก่อนค่อยว่ากัน”
“เวลาไม่พอแล้ว ที่เหลือไม่เอาแล้ว เผา!”
“ได้”
คุนจี้วางสาย มองดูเงินที่กองพะเนินเป็นภูเขาเลากาจนเต็มห้องเก็บของ พลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไป๋เหมาหยานหิ้วน้ำมันเบนซิน 2 ถังเดินเข้ามาในห้องลับ ครั้นเห็นท่าทางของคุนจี้ก็ยื่นมือออกไปผลักเขา