เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 ก้าวสุดท้าย
คังจิ้งเดินมาข้างที่นั่งคนขับของรถเฟอร์รารีแล้วค้อมตัวลงเล็กน้อย เซี่ยจิงลดแก้วหน้าต่างรถลงเป็นช่องแคบ ๆ
“คุณหนูใหญ่ ทำไมท่านถึงมาด้วยตัวเองล่ะครับ? ท่าน……”
คังจิ้งยังพูดไม่ทันจบประโยค เซี่ยจิงก็หันหน้ามา ยื่นมือไปดึงแว่นกันแดดลงเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่งามชวนสะกดวิญญาณเต็มไปด้วยประกายเย็นเยียบ
“ขออภัยครับคุณหนูใหญ่!” คังจิ้งก้มหน้าลงอย่างลนลาน ไม่กล้าสบตากับเซี่ยจิงแม้แต่น้อย
“สั่งให้คนขนของขึ้นรถ ฉันจะเอาไปเดี๋ยวนี้ แล้วก็แจ้งทางไท่อันกับเป่าชวนให้ทำตามนี้ด้วย คนของฉันไปถึงแล้ว” เซี่ยจิงเอ่ยเสียงเบา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่สะกดกลั้นเอาไว้
“หา!” คังจิ้งสะดุ้งตกใจ เงยหน้าขึ้นพรวดพราดแล้วกล่าว “คุณหนูใหญ่ นี่ดูเหมือนจะไม่ตรงตามกฎเกณฑ์นะครับ!”
เซี่ยจิงมองคังจิ้ง มุมปากผุดรอยยิ้มที่ไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง นิ้วมือเคาะพวงมาลัยเบา ๆ คนที่สวมสูทดำใส่แว่นกันแดดตรงที่นั่งข้างคนขับก็ขยับตัวทันที มือคว้าไปที่ที่จับเปิดประตู