เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 เอาใจเขามาใส่ใจเรา
“จ้วง ยังจำที่ฉันเคยบอกนายได้ไหม พวกเราไม่อาจไปสู้กับศัตรูในอาณาเขตของพวกมันได้
ตอนนี้พวกมันสร้างห้องเก็บของปลอดภัยแบบนี้ขึ้นมา ก็เพื่อให้คนส่วนใหญ่เผลอพุ่งความสนใจไปที่การจะทลายห้องเก็บของปลอดภัยนี้โดยไม่รู้ตัว พอเป็นแบบนี้ ก็ลากศัตรูส่วนใหญ่เข้าไปในกับดักและก้าวเข้าสู่อาณาเขตของพวกมัน
ทุกคนมัวแต่ไปต่อสู้กับห้องเก็บของปลอดภัย ส่วนพวกมันกลับหลบอยู่ในเงามืดแล้วมองดูทั้งหมดนี้อย่างนึกสนุก”
“ไห่ นายหมายความว่า ห้องเก็บของปลอดภัยนี้คือเหยื่อล่ออย่างนั้นเหรอ?”
“ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้สูง พวกมันสร้างห้องเก็บของปลอดภัยแบบนี้ขึ้นมา ไม่ได้คิดจะป้องกันใครหรอก พวกมันต้องการหลอกคน ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของศัตรูต่างหาก”
“ซ่อมทางเดินไม้บังหน้า ลอบส่งของลับหลังอย่างนั้นหรือ?!”
“ใช่แล้ว แต่ไม่ได้มีแค่นั้น!” อันเสี่ยวไห่สูดหายใจเข้าลึกแล้วลุกขึ้นยืน “จ้วง ตอนที่นายรู้ว่ามีห้องเก็บของปลอดภัยแบบนี้ ปฏิกิริยาแรกของนายคืออะไร? แล้วเรื่องแรกที่นึกถึงคืออะไรอีก?”