เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 โถงไว้อาลัย
แม้ความชั่วช้าจะถือกำเนิดขึ้นในนรกแห่งค่ำคืน ทว่ามันย่อมแยกเขี้ยวยิงฟันอยู่ใต้แสงตะวันยามกลางวันอย่างแน่นอน
——นิรนาม
เมื่อศพของครอบครัวกัวเสียงสุ่ยถูกรับกลับมา หอประชุมคณะกรรมการหมู่บ้านของหมู่บ้านไห่เหวยที่เดิมทีค่อนข้างเงียบเหงา ก็กลับมาคึกคักขึ้นอีกครั้งในชั่วพริบตา
ผู้คนสารพัดรูปแบบแปลกหน้าแปลกตาพากันมากลุ่มแล้วกลุ่มเล่า
บางคนมีสีหน้าเคร่งขรึม บางคนสงบนิ่ง บางคนระมัดระวังตัว บางคนกระวนกระวาย หรือกระทั่งบางคนยังดูเย่อหยิ่งอยู่บ้าง มีเพียงความโศกเศร้าเท่านั้นที่ยากจะสัมผัสได้จากพวกเขา
คนที่เศร้าโศกอย่างแท้จริงก็มีอยู่ กัวฟางที่สวมชุดไว้ทุกข์ สีหน้าด้านชา และคอยโค้งคำนับให้แขกเหรื่อที่มาร่วมเซ่นไหว้ไม่หยุดหย่อน ย่อมเป็นคนที่เศร้าโศกที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย