เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 อวี้หลงหวั่งไห่
“เสี่ยวไห่ ฉันลองดูหมดแล้ว ร้านเกมใหญ่ ๆ แถวนั้นราวเจ็ดแปดแห่ง ฉันเข้าไปเล่นตู้สล็อตก็ไม่มีใครสนใจ แต่พอฉันเอ่ยปากว่าจะขอยืมเงิน ก็ถูกคนไล่ออกมาทันที” พานจ้วงจ้วงเอ่ยเสียงเบา
เพื่อไม่ให้ถูกใครจับตามอง พานจ้วงจ้วงและอันเสี่ยวไห่จึงกลับมายังหมู่บ้านอาโผเจี่ยว พานจ้วงจ้วงเล่ารายละเอียดในช่วงกลางวันด้วยเสียงแผ่วเบา ส่วนอันเสี่ยวไห่กลับกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิด พลางจ้องมองแผนที่เมืองเซินไห่แผ่นใหญ่บนโต๊ะ
สาเหตุที่พานจ้วงจ้วงต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ แท้จริงแล้วเรียบง่ายมาก ตู้สล็อตในห้องเกมเหล่านี้ล้วนเป็นของเจ้าเดียวกัน พวกเขารู้ว่าพานจ้วงจ้วงไม่มีเงินแล้ว และยังเซ็นสัญญาเงินกู้นอกระบบไปแล้วด้วย
ก่อนที่พานจ้วงจ้วงจะคืนเงินจนครบ คาดว่าคงไม่มีทางยอมให้เขายืมอีก เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะพบว่าพานจ้วงจ้วงมีความสามารถในการหาเงินได้เก่งพอตัว และคิดจะผูกมัดเขาให้ดิ้นไม่หลุดยิ่งขึ้นไปอีก