เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 283 เหมาะจะเป็นเถ้าแก่ใหญ่
“มีของชนิดหนึ่ง พูดให้ชัดเจนกว่านั้นคือของสองอย่าง สามารถขนส่งทางบกเคลียร์ได้โดยตรง ในระยะเวลาสั้น ๆ ตำรวจติดอาวุธคงไม่ทันสังเกตเห็น และคงไม่ตรวจค้น ขอเพียงไม่ปล่อยให้ข่าวรั่วไหลออกไป ก็จะไม่มีความเสี่ยงใด ๆ เลย
พี่สามลองไปปรึกษากับหมากว่ายคนนั้นดู ไม่แน่ว่าเขาอาจจะยอมทำก็ได้”
“ของอะไรหรือ”
พี่สามยังไม่ทันพูด พี่ลู่ก็อดใจไม่ไหวจนต้องเอ่ยปากถามขึ้นมาก่อน
อันเสี่ยวไห่เข้าใจความร้อนรนใจของพี่ลู่เป็นอย่างดี คนอย่างพี่สามมีเงินทองมากมายแล้ว ยามนี้ทำธุรกิจไม่ได้ สำหรับพวกเขาก็แค่ได้เงินน้อยลงไปบ้าง ไม่ได้มีผลกระทบมากมายอะไรขนาดนั้น ที่พี่สามร้อนใจ หลัก ๆ ยังเป็นเพราะกลัวลูกน้องใต้บังคับบัญชาจะก่อเรื่องวุ่นวาย
แต่สำหรับคนอย่างพี่ลู่แล้ว นั่นคือปัญหาว่าจะกินอิ่มท้องหรือไม่ ร้ายแรงกว่ากันมากนัก
“ยางรถยนต์กับกระทะล้อ!” อันเสี่ยวไห่พูดห้าคำนี้จบก็ปิดปากเงียบ ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างเอื่อยเฉื่อย
ตอนแรกพี่ลู่ยังรอให้อันเสี่ยวไห่พูดต่อไป ทว่าพอลองคิดทบทวนดูอีกที เขาก็ตบต้นขาฉาดใหญ่อย่างแรงทันที ใบหน้าทั้งแถบตื่นเต้นจนแดงก่ำ! พี่สามเองก็ลอบถอนหายใจโล่งอกอย่างแรงเช่นกัน!