เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 ถูกตัดหน้าชิงตัดตอน
“ไม่มีเลย ผมจะไปคิดร้ายอะไรได้ยังไงกัน?! ผมไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย! ผมแค่รู้สึกว่าผู้บังคับการโจวช่างสง่าผ่าเผยเหลือเกิน น่าเลื่อมใสจริง ๆ ครับ!”
“เลื่อมใสกับผีน่ะสิ!” โจวเหมิ่งฟาดฝ่ามือลงบนหัวของอันเสี่ยวไห่ทีหนึ่ง “ไอ้กระต่ายน้อยอย่างแกเนี่ย ฉันรู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว! แค่เห็นลูกตากลิ้งไปกลิ้งมาแบบนี้ ก็รู้ทันทีว่าต้องกำลังแอบวางแผนร้ายอะไรอยู่อีกแน่!
บอกมา แกกำลังคิดอะไรอยู่?”
“ไม่มีจริง ๆ ครับ! เมื่อครู่ผมแค่กำลังจินตนาการถึงภาพลักษณ์อันเก่งกาจห้าวหาญของผู้บังคับการโจวยามขับเรือเร็วแล่นฉิวอยู่กลางผืนทะเลต่างหาก!”
“ไอ้กระต่ายน้อย!” โจวเหมิ่งตบฝ่ามือใส่อันเสี่ยวไห่อีกหนึ่ง ทว่าเห็นได้ชัดเจนว่าสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
โจวเหมิ่งไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงเรื่องนี้ต่อ แต่กลับเริ่มคุยกับอันเสี่ยวไห่ถึงรายละเอียดการต่อสู้ในวันนั้น
โจวเหมิ่งเล่าจนน้ำลายแตกฟอง ส่วนอันเสี่ยวไห่ก็แสร้งทำทีเป็นชื่นชม เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยคอยรับฟังอยู่ข้าง ๆ เพียงแต่ความคิดในใจล่องลอยออกไปไกลถึงเก้านภาแล้ว
โจวเหมิ่งเล่าอยู่นานกว่าครึ่งชั่วโมงเต็ม อันเสี่ยวไห่ก็คงท่าทางตั้งอกตั้งใจฟังอยู่นานกว่าครึ่งชั่วโมงเต็มเช่นกัน