เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 หันหน้าสู่ทะเล วสันต์อบอุ่นบุปผาบาน
ฉันมีบ้านอยู่หลังหนึ่ง หันหน้าสู่ทะเล วสันต์อบอุ่นบุปผาบาน
—— ไห่จื่อ
อันเสี่ยวไห่กับเหยียนหงไม่ได้ดูอยู่นานนัก ไม่ใช่ไม่อยากดู แต่ดูไม่ได้
สิ้นเสียงปืนใหญ่ เรือเร็วลำหนึ่งก็แล่นฉิวมาพร้อมเสียงดังกึกก้อง มันแล่นเฉียดผ่านเรือเร็วของพวกอันเสี่ยวไห่อย่างรวดเร็ว คลื่นน้ำที่ซัดกระหน่ำซัดร่างของทั้งคู่จนตกเรือไปในทันที
ชั่วขณะก่อนจะร่วงลงน้ำ อันเสี่ยวไห่มองเห็นโจวเหมิ่งยืนเท้าสะเอวข้างหนึ่ง มืออีกข้างจับราวกั้นไว้แน่น ยืนหัวเราะร่าอยู่บนเรือเร็ว และเครื่องยนต์กำลังแรงม้าสูงส่องประกายวิบวับ 6 เครื่องตรงท้ายเรือลำนั้น ช่างดูคุ้นตายิ่งนัก!
“ถุย!” เหยียนหงปีนกลับขึ้นมาบนเรือแล้วพ่นน้ำทะเลออกมาหนึ่งคำ สบตากับอันเสี่ยวไห่พลางยิ้มเจื่อน
ผู้กำกับการโจวคนนี้ เขาจงใจชัด ๆ!
ความคึกคักคงดูต่อไม่ได้แล้ว น้ำทะเลในเดือนพฤศจิกายนเย็นเฉียบมาก พอเจอลมทะเลพัดเข้ามา ทั้งสองคนก็หนาวจนตัวสั่นเทา เหยียนหงจึงจำต้องสั่งให้วกเรือกลับ