เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 พายุใกล้มาเยือน
เรือเร็วแล่นอ้อมเกาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่งแล้วจึงหยุดลง เหยียนหงไม่ได้ทักทายอันเสี่ยวไห่ เขาหยิบคันเบ็ดออกมาด้วยตัวเอง เกี่ยวเหยื่อ แล้วเริ่มลงมือตกปลา
อันเสี่ยวไห่ก็ทำตามอย่างเดียวกัน
อาจเป็นเพราะจิตใจยังไม่สงบ ทั้งสองตกปลาอยู่ครึ่งชั่วโมงกว่า แต่กลับไม่ได้อะไรเลยแม้แต่น้อย
“หัวหน้าหน่วยเหยียน ผู้บังคับการโจวให้คุณมาหรือครับ?”
“ไม่ใช่” เหยียนหงส่ายหน้า “ฉันมาเอง ผู้บังคับการโจวน่ะ ใจแคบจริง ๆ ปฏิบัติการร่วมครั้งใหญ่ขนาดนี้ในคืนนี้ เขากลับกันฉันออกไปข้างนอก ใจแคบจริง ๆ!
ช่างมันเถอะ! กันฉันออกไปก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องมานั่งเค้นสมองคิดหาทาง ด้านหนึ่งต้องไปแจ้งพวกเพื่อนฝูงสารพัดวงการให้รีบหนี ส่วนอีกด้านก็ต้องไม่ทำให้ปฏิบัติการเสียหาย ฮ่า ๆ!
แต่ฉันรู้สึกว่าจะไม่ทำอะไรเลยก็คงไม่ได้ ก็เลยแวะมาหานายนี่แหละ”
“ขอบคุณครับ”