เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 ช่างเป็นคู่กัดทางแคบจริง ๆ
อันเสี่ยวไห่เดินเข้ามา ห้องที่เชื่อมกับประตูนี้มีมิติไม่ใหญ่นัก มองดูแล้วก็เหมือนกับบริษัทเล็ก ๆ ธรรมดามากแห่งหนึ่ง มีโต๊ะต้อนรับขนาดเล็กหนึ่งตัวและโต๊ะทำงานสี่ตัว
เด็กสาวหน้ากลมพาอันเสี่ยวไห่เดินผ่านประตูบานหนึ่ง เข้าสู่ระเบียงทางเดินสั้น ๆ สายหนึ่ง ระเบียงทางเดินนี้เชื่อมต่อกับประตูอีกบาน จนกระทั่งก้าวพ้นประตูบานนี้เข้ามา เบื้องหน้าจึงเปิดกว้างขึ้นอย่างฉับพลัน
ที่นี่เป็นห้องประชุมขนาดราว 40-50 ตารางเมตร ด้านในวางอุปกรณ์ต่าง ๆ เอาไว้เต็มไปหมด และมีคนนั่งอยู่สี่คน
โจวเจิ้งกั๋ว หวังเถี่ยจวิน ชายท่าทางธรรมดามากคนหนึ่งที่ดูอายุราว 40 กว่าปี รวมถึงคนหนุ่มสวมแว่นตาวัยยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปีอีกหนึ่งคน
“มาแล้วหรือ นั่งสิ!” โจวเจิ้งกั๋วถือกระติกเก็บความร้อนของเขาพลางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
อันเสี่ยวไห่นั่งลง แล้วกวาดสายตาสำรวจไปทั่วทั้งห้องอย่างรวดเร็ว
“อันเสี่ยวไห่ ทุกคนดูข้อมูลกันหมดแล้ว คงจะคุ้นเคยกันดี ฉันคงไม่ต้องแนะนำอะไรมากนะ เสี่ยวไห่ ฉันจะแนะนำสมาชิกกลุ่มงานให้นายรู้จักก็แล้วกัน