เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 สวีจื้อเจี๋ย
ช่วงสายของวันรุ่งขึ้น มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ ที่ห้องของอันเสี่ยวไห่ เขาเหลือบมองนาฬิกา เป็นเวลาเก้าโมงตรงพอดี
“หรือว่าจะเป็นน้องชายของสวีเทียนโย่วมาแล้ว?” อันเสี่ยวไห่กระเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟา ขณะเดียวกัน ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อประตูเปิดออก ทั้งสองคนที่อยู่ด้านในและด้านนอกต่างก็ชะงักไปพร้อมกัน
ด้านนอกประตูมีชายหนุ่มหน้าตาค่อนข้างหล่อเหลาคนหนึ่งยืนอยู่ ดูอายุราวยี่สิบต้น ๆ รูปร่างค่อนข้างสูง คิ้วและแววตามีส่วนคล้ายคลึงกับสวีเทียนโย่วอยู่บ้าง การแต่งกายประณีตพิถีพิถันแต่เรียบหรู เพียงมองท่วงท่าก็รู้ว่าเป็นคนที่เคร่งครัดในกฎเกณฑ์ระเบียบมาก สีหน้าเจือความเขินอายปนความกังวล
นี่คือน้องชายของสวีเทียนโย่วหรือ? อันเสี่ยวไห่แทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองชั่วขณะ
“สวัสดีครับ คุณคือคุณผู้ชายเฉินใช่ไหมครับ? ผมชื่อสวีจื้อเจี๋ย พี่ชายให้ผมเอาของมาส่งให้คุณครับ”
สวีจื้อเจี๋ยดูตื่นตระหนกเล็กน้อย ขณะพูดก็ยื่นมือขวาออกมา อันเสี่ยวไห่จึงยื่นมือไปจับทักทายกับเขา
“ใช่แล้ว ผมคือเฉินเหมาก้าน เชิญเข้ามาสิ” อันเสี่ยวไห่ยิ้มบาง ๆ พลางเบี่ยงตัวเปิดทางให้
สวีจื้อเจี๋ย…