เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 เฉินเหมาก้านปรากฏตัวอีกครา
บนทางขากลับ โจวเหมิ่งยังคงเดินนำหน้าไปด้วยความโมโห ส่วนอันเสี่ยวไห่เดินกะเผลกตามหลังมา
“นายมัวโอ้เอ้ชักช้าอะไรอยู่ข้างหลังนั่น? มานี่!” โจวเหมิ่งหันกลับมา ถลึงตาพลางเอ่ยขึ้น
“เจ็บนี่ครับผู้บังคับการ! ทำไมคุณถึงแรงเยอะขนาดนี้? ผมว่าในโลกนี้ คนที่มีพละกำลังมากกว่าคุณคงมีไม่มากแล้วจริง ๆ!” อันเสี่ยวไห่รีบพ่นคำเยินยอยกใหญ่
คนฉลาดไม่ยอมเสียเปรียบตรงหน้า อืม
โจวเหมิ่งถลึงตาใส่อันเสี่ยวไห่อีกครา แม้สีหน้าจะดูไม่ออกว่าเปลี่ยนไปอย่างไร แต่ก็หยุดยืนรอให้อันเสี่ยวไห่ค่อย ๆ เดินเข้ามาหา
“นายพาแม่นาย แล้วยังมีซีหรู เสวียนเอ๋อร์ไปไว้ที่ไหนกันแน่?”
“ผมให้พวกเธอไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจแถวมณฑลไห่ซีน่ะครับ”
“ไปหลบภัยเสียมากกว่าล่ะสิ!” โจวเหมิ่งแค้นจนฟันแทบหัก ไม่รู้ว่าทำไม ขอแค่โจวเหมิ่งได้เห็นใบหน้ากวนประสาทนี้ของอันเสี่ยวไห่ เขาก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่โดยสิ้นเชิง