เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 การสนทนาในโรงพยาบาลที่หนึ่ง (สาม)
หวังเถี่ยจวินกัดฟันแน่น จ้องมองอันเสี่ยวไห่เขม็ง ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงหลับตาลงอย่างเจ็บปวดระคนทรมาน แล้วใช้มือลูบถูใบหน้าแรง ๆ คราหนึ่ง
“ได้ ตามที่นายต้องการ!
ฉันจะควบคุมของห่อนั้นกับผู้หญิงคนนั้นเอาไว้อย่างแน่นหนา ในช่วงเวลานี้ ทุก ๆ ช่วงเวลาสั้น ๆ ฉันจะลงมือจู่โจมสักครั้ง กวาดล้างจุดกบดานของพวกมันไปทีละจุด สร้างภาพลวงตาขึ้นมาว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนปล่อยข่าวรั่วไหลออกไป
ทีนี้คงพอใจนายแล้วสิ?!”
หวังเถี่ยจวินพูดพลางกัดฟันกรอด
“ยังไม่พอ จุดต่าง ๆ ที่คุณคุมเบาะแสไว้ ต่อให้กวาดล้างจนหมดสิ้น ก็ไม่แน่ว่าจะทำให้พวกมันเจ็บปวดเข้ากระดูกดำได้ เดี๋ยวผมจะบอกจุดเพิ่มให้อีกสองสามแห่ง”
อันเสี่ยวไห่หยิบกระดาษขึ้นมาแผ่นหนึ่ง ก่อนจะคว้าปากกาหมึกซึมที่โจวเจิ้งกั๋ววางไว้บนโต๊ะแล้วจรดปลายปากกาเขียนอย่างรวดเร็ว
ไม่กี่นาทีต่อมา อันเสี่ยวไห่ก็ยื่นแผ่นกระดาษในมือส่งให้หวังเถี่ยจวิน
“ที่อยู่ทั้งหกแห่งบนกระดาษแผ่นนี้ ล้วนมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นจุดเชื่อมโยงสำคัญในการลำเลียงของของเหยี่ยวทะเล ทั้งเวลา เส้นทาง รวมถึงรูปแบบและจังหวะเวลาขนส่งของพวกมัน ผมเขียนลงไปทั้งหมดแล้ว