เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 จะลงมือเมื่อไหร่
“อัยหยา! ตรานกบินของอุโมงค์ใต้ดินเลยนี่หว่า! ฮ่า ๆ! รู้อย่างนี้แต่แรกว่าพวกมันมาล่วงเกินนาย ต้องซวยแน่ ๆ ฮ่า ๆ ๆ!”
สวีเทียนโย่วเพิ่งจะก้าวเท้ามาถึง คุนจี้ก็เดินตามหลังกลับมา สวีเทียนโย่วตรวจดูของแล้วหัวเราะจนตัวโยน
“ของล็อตนี้ฉันรับไว้เอง แต่ธุรกิจก็คือธุรกิจ ฉันขาดทุนไม่ได้ ต้องว่ากันตามราคาตลาด ของตรงนี้ของนาย ฉันให้ตัวเลขนี้ก็แล้วกัน” สวีเทียนโย่วขมวดคิ้วครุ่นคิดก่อนจะทำสัญญาณมือบอก
“130?!” อันเสี่ยวไห่สะดุ้งตกใจยกใหญ่
“ทำไม รังเกียจว่าน้อยไปหรือ”
“ไม่ใช่ ฉันคิดว่ามันมากเกินไปต่างหาก” อันเสี่ยวไห่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วพูด
อย่างไรเสียก็เคยอยู่ในเรือนจำมานานขนาดนั้น ราคาของสิ่งนี้อันเสี่ยวไห่พอจะรู้อยู่บ้าง ใครจะไปนึกว่าสวีเทียนโย่วอ้าปากทีเดียวจะให้ราคาสูงกว่าตั้งหลายเท่า
นี่มันเพิ่งจะปี 1996 เองนะ!