เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 ไม่อาจไปยั่วโทสะได้ง่าย ๆ เลยจริง ๆ
“ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น! พวกคุณไม่ต้องมาถามแล้ว! ฉันจะโทรศัพท์!!!”
ภายในห้องสอบสวน เฉินฮุ่ยจูที่ถูกซักไซ้อยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมงใกล้จะสติแตกเต็มที เธอร้องตะโกนเสียงดังลั่นจะโทรศัพท์ให้ได้ ทว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้รับผิดชอบการสอบปากคำกลับไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย เพียงแต่ทวนคำถามซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น
เฉาอิงอิงที่นั่งอยู่ในห้องสังเกตการณ์ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้วแน่น ด้วยค่าประสบการณ์ของเธอย่อมมองออกได้ไม่ยากว่าเฉินฮุ่ยจูคนนี้ไม่น่าจะเป็นพ่อค้ายาเสพติด ในทางกลับกัน ท่าทางของเธอกลับเหมือนคนธรรมดาทั่วไปอย่างยิ่ง
เพียงแต่ว่า บนตัวของเฉินฮุ่ยจูมีข้อสงสัยสำคัญจุดหนึ่งที่ไม่อาจอธิบายได้ตลอดมา นั่นก็คือเหตุใดเธอถึงมาปรากฏตัวที่เมืองเซินไห่ ซ้ำยังมาบ่อยครั้งถึงเพียงนี้