เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 ผมพร้อมรับมืออีกครั้งแล้ว
“เสี่ยวไห่ ไม่ไหวหรอก ทำไม่ได้หรอก เราสองคนเฝ้าจุดมากขนาดนี้ไม่ไหวแน่ คลาดสายตาเอาง่าย ๆ เลย!”
พานจ้วงจ้วงจ้องมองแบบแปลนแผ่นหนึ่งอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็ส่ายศีรษะ
เครื่องยนต์ที่ผ่านการบำรุงรักษาเหล่านั้นถูกคนลากออกไปตอนตีสี่ตีห้าของวันรุ่งขึ้น อาฮั่วสะกดรอยตามคนที่ลากเครื่องยนต์เรือเร็วลำใหญ่ไป ส่วนอันเสี่ยวไห่กับคุนจี้ตามคนที่ลากเครื่องยนต์ผิงเฟยไป
ตอนนี้กำหนดจุดออกเรือของทั้งสองฝ่ายได้เรียบร้อยแล้ว จุดออกเรือของผิงเฟยอยู่ใกล้กับป่าโกงกางผืนนั้นมากทีเดียว
ผิงเฟยออกเรือจากที่นั่น แล่นผ่านป่าโกงกางไปถึงหงกั่ง หากเร่งเต็มแรงม้าอาจใช้เวลาไม่ถึง 10 นาทีด้วยซ้ำ บนแบบแปลนวาดเส้นทางที่ผิงเฟยน่าจะสัญจรเอาไว้ ลายเส้นหนาแน่นยั้วเยี้ยจนชวนให้หนังศีรษะชาวาบ
“จ้วงจ้วง นายแน่ใจนะว่า HDD ดังขึ้นมาอีกแล้ว?”