เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 เพื่อเผ่าพันธุ์
ผ่านไปสามนาที อันเสี่ยวไห่ก็เสียใจจนแทบกระอักเลือด
ไม่ควรขึ้นมอเตอร์ไซค์ของอาฮั่วเลยจริง ๆ นี่มันขับรถที่ไหนกัน ชัดเจนว่ากำลังบินเลียบพื้นดินชัด ๆ! เมื่อเทียบกับอาฮั่วแล้ว กัวฟางก็แค่วิ่งเล่นขายของแบบเด็ก ๆ!
ทว่าหลังจากทนผ่านช่วงสิบกว่านาทีแรกมาได้ เมื่ออันเสี่ยวไห่เริ่มคุ้นชินกับความเร็วปานเหาะเหินนี้ ความตึงเครียดก็ค่อย ๆ มลายหายไปในที่สุด และถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
อาฮั่วไม่เหมือนกับกัวฟาง ร่างกายของเขาราวกับกำแพงอันแข็งแกร่งที่ขวางอยู่ด้านหน้า ทำให้มีความรู้สึกปลอดภัยเป็นอย่างยิ่ง
ตลอดทางสายนี้ อันเสี่ยวไห่ได้ยินเสียงไซเรนของตำรวจอยู่หลายครั้ง เพียงแต่ไม่นานก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอันไกลโพ้นท่ามกลางความเร็วประดุจสายฟ้าแลบ
ไม่ว่าจะเป็นเรือเร็วลำใหญ่หรือผิงเฟย เครื่องยนต์กำลังสูงชนิดพิเศษที่พวกมันใช้ล้วนเป็นสินค้านำเข้า ราคาแพงระยับอย่างยิ่ง