เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เกี่ยวข้องกับฉันด้วยหรือ
“อะไรนะ พ่อของผม อันเจ๋อหราน เขาเสียชีวิตไปเมื่อวานนี้แล้วงั้นเหรอ?!”
สมองของอันเสี่ยวไห่ส่งเสียงดังกึกก้องขึ้นมาวูบหนึ่ง ความทรงจำพลุ่งพล่านซัดสาดราวกับเกลียวคลื่น ทว่าไม่ว่าความทรงจำจะพลิกคว่ำคะนองคลื่นเพียงใด รูปร่างหน้าตาของผู้เป็นพ่อกลับไม่อาจปรากฏชัดขึ้นมาได้เลย
อันเสี่ยวไห่มองไปยังอันเจิ้นหัวที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว แม้ในแววตาของปู่อันเจิ้นหัวจะฉายความโศกเศร้าออกมาเช่นกัน แต่สภาพจิตใจของเขากลับดีกว่าเฉินสุ่ยเฟินมากนัก
อันเจิ้นหัวกัดฟันแน่นไม่หยุด เห็นได้ชัดเจนว่าเขากำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตนเองอย่างสุดกำลัง
กัดฟันแน่นแล้วค่อยผ่อนคลายออก อันเสี่ยวไห่กลับสัมผัสได้ถึงความรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูกจากการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของอันเจิ้นหัว!
เมื่ออันเสี่ยวไห่ได้ยินข่าวเรื่องพ่อของตนเองเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ความกังขาในใจกลับมีมากกว่าความโศกเศร้าเป็นเท่าทวี