เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 คลี่คลายปมทีละชั้น (สอง)
วิเคราะห์มาถึงตรงนี้ อันเสี่ยวไห่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องเล่าเกี่ยวกับป่าทึบ นายพราน มารร้าย และกวางน้อยที่ 073 เคยเล่าให้เขาฟัง
“ศัตรูคนที่สี่ จะใช่เจ้ามารร้ายตนนั้นหรือไม่?” อันเสี่ยวไห่กัดฟันครุ่นคิดในใจ
ตอนที่อันเสี่ยวไห่แยกทางกับ 073 ทาง 073 ยังจงใจถามเขา ถามว่ากวางน้อยจะกลายเป็นมารร้ายหรือไม่ หากมารร้ายตนนั้นอยากให้เขาเข้าร่วมเป็นพวกฝ่ายมารร้าย เขาจะยอมตกลงไหม
ชัดเจนมาก ความหมายของ 073 ก็คือ อันเสี่ยวไห่ได้เข้าไปอยู่ในสายตาของเจ้ามารร้ายตนนั้นแล้ว
“จะเป็นแบบนี้จริงหรือ? หรือว่าเพราะเรื่องที่ฉันแอบทำอย่างลับ ๆ พวกนั้น ไปทำให้เจ้ามารร้ายตนนี้สังเกตเห็นฉันเข้า? แต่ว่าเจ้ามารร้ายตนนี้รู้เรื่องพวกนั้นได้อย่างไรกัน?
หรือว่า ภายในเรือนจำที่หนึ่ง จะมีดวงตาของมารร้ายตนนี้อยู่กันแน่?……”
อันเสี่ยวไห่สูดหายใจเข้าลึก ๆ อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคุนจี้ซึ่งกำลังหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ แวบหนึ่ง
วันนี้ คุนจี้ถูกโจวเหมิ่งทำให้ตกใจกลัวจนแทบเสียขวัญ จึงงอแงอยู่ในห้องของอันเสี่ยวไห่ ดึงดันเป็นตายก็ไม่ยอมออกไป อันเสี่ยวไห่จึงตัดปัญหาด้วยการให้คุนจี้ปูที่นอนบนพื้นในห้องของตนเสียเลย