เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 รีบหนีเถอะ
โอ๊ยยยยยยยย~
โจวเหมิ่งถูกจู่โจมกะทันหัน จึงกรีดร้องลั่นออกมาเป็นชุด
ทว่าในช่วงเวลาคับขันนี้ พื้นฐานฝีมืออันหนักแน่นตลอดหลายปียังคงสำแดงผล โจวเหมิ่งกัดฟันข่มความเจ็บปวดหันขวับกลับมาได้ในทันที ก้นบุหรี่ในมือก็ดีดใส่คนที่ลอบโจมตีด้านหลัง ทว่าอันเสี่ยวไห่เอียงศีรษะหลบได้หวุดหวิด
ยังดีที่อันเสี่ยวไห่ไม่แน่ใจนักว่าโจวเหมิ่งคิดจะดักรอทำตัวเป็นอันธพาลอยู่ที่นี่จริงหรือไม่ จึงยังยั้งมือไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นยามนี้โจวเหมิ่งคงลุกไม่ขึ้นไปแล้วเป็นแน่
เมื่อทั้งสองมองเห็นอีกฝ่ายได้ชัดเจน ต่างก็ชะงักไปพร้อมกัน
“ผู้บังคับบัญชา!”
“ไอ้กระต่ายน้อย!”
บัดซบ! เผ่น!
อันเสี่ยวไห่มีปฏิกิริยาไวอย่างยิ่ง เสียงของโจวเหมิ่งยังไม่ทันสิ้นลง อันเสี่ยวไห่ก็หันหลังวิ่งเตลิดออกไปไกลหลายเมตรแล้ว