เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ในที่สุดก็ต้องจากลา
…แม้โชคชะตาจะซัดเซพเนจร แม้โชคชะตาจะคดเคี้ยวพิสดาร แม้โชคชะตาจะข่มขวัญให้การมีชีวิตอยู่ดูไร้รสชาติ…
…อย่าได้หลั่งน้ำตากล้ำกลืน ยิ่งไม่ควรละทิ้ง ฉันปรารถนาจะอยู่เคียงข้างเธอชั่วชีวิตตลอดไป…
…โอ้โอ้โอ้…
บนถนนใหญ่ตอนตีสามตีสี่ ชายหนุ่มสามคนกับสุนัขหนึ่งตัวกำลังควงไม้เนื้อย่างในมือพลางร้องเพลงเสียงดัง ระบายอารมณ์ในใจออกมาอย่างเต็มที่
วั่งไฉกินจนท้องกลมดิก แต่กะจิตกะใจของมันก็ยังไม่ดีขึ้น ช่วยไม่ได้ สิ่งที่แบกอยู่บนหลังมันหนักเกินไปจริง ๆ
เหนื่อยเหลือเกิน!
หลังผ่านพ้นความตึงเครียดอย่างถึงที่สุด สิ่งที่ตามมาก็มักจะเป็นความบ้าคลั่งอย่างถึงที่สุด ราวกับต้องทำเช่นนี้เท่านั้นจึงจะสลายความเครียดทั้งหมดที่สะสมอยู่ในร่างกายออกไปจนหมดสิ้นได้
ทั้งสามคนดื่มสุราไปบ้าง อันเสี่ยวไห่ดูไม่ออกว่ามีความผิดปกติอะไร สวีเทียนโย่วสีหน้าซีดลงเล็กน้อย คุนจี้ดื่มมากที่สุดจนหน้าแดงก่ำไปหมด