เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 การสนทนาคราหนึ่ง
หลายวันมานี้ ภายในห้องอ่านหนังสือของเรือนจำที่หนึ่งไม่สงบสุขเอาเสียเลย
ไม่เพียงเพราะอันเสี่ยวไห่หานักโทษสิบกว่าคนมาช่วยงาน สาเหตุสำคัญยิ่งกว่านั้นคือหัวหน้าแผนกและรัฐมนตรีหลายคนของเรือนจำที่หนึ่งต่างพากันหาข้ออ้างสารพัดผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาตรวจตรา บรรยากาศระหว่างกันตึงเครียดจนแทบจะชักดาบเข้าใส่กัน
โดยเฉพาะหยางหย่วนปิงที่กำเริบเสิบสานที่สุด ไม่ว่าเห็นใครมาก็เหน็บแนมประชดประชันยกใหญ่ มักจะพ่นวาจาจนอีกฝ่ายหน้าม้านเตลิดหนีไปแทบทุกครา
พลังการรบนี้เรียกได้ว่าทะลุปรอทไปแล้ว!
หวังเถาและหลี่เหว่ยก็เคยมาสองครั้ง แม้ฉากหน้าพวกเขาจะดูปรองดองมีไมตรี แต่เถียนเฉี่ยวกวงยังคงสัมผัสได้ถึงความขัดแย้งลึก ๆ ระหว่างพวกเขาทั้งสอง
อันเสี่ยวไห่และเถียนเฉี่ยวกวงมองเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา หัวเราะในใจ เข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
เมื่อมองดูอันเสี่ยวไห่สั่งการกลุ่มนักโทษจนหมุนติ้ว ความรู้สึกในใจของเถียนเฉี่ยวกวงก็ซับซ้อนยิ่งนัก ความเลื่อมใสที่มีต่ออันเสี่ยวไห่พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด
ลองคิดดูสิ! อันเสี่ยวไห่เป็นเพียงนักโทษคนหนึ่ง เคยเป็นนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย ในเรือนจำนอกจากถูกนักโทษหมายหัวแล้ว ยังถูกเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคนเล่นงานลับหลัง ตอนเพิ่งเข้ามาใหม่ ๆ อย่าให้พูดเลยว่าน่าเวทนาเพียงใด