กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ถูกบดขยี้จนเป็นเศษในพริบตา
“หึ ๆ ถึงคำพูดนี้จะฟังไม่เพราะสักเท่าไร แต่มันคือความรู้สึกจริง ๆ ของผม ขอหัวหน้าหน่วยหวังให้อภัยด้วย”
“ยังจะเรียกว่าความรู้สึกจริงอีกหรือ!? ผมเป็นถึงผู้บังคับกองหน่วยปราบปรามยาเสพติดประจำเมือง ในสายตาคุณผมไร้ความสามารถขนาดนั้นเลยหรือ? คุณคิดง่ายเกินไปแล้ว! อันเสี่ยวไห่!
เรื่องพวกนั้นที่คุณพูดมา คุณคิดว่าผมไม่เข้าใจหรือ? ถ้าผมไม่เข้าใจจริง ๆ ป่านนี้ผมคงนอนตายอยู่ที่ไหนสักแห่งจนตัวเย็นไปแล้ว!
เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ เรื่องพวกนี้มีมาตั้งแต่โบราณ ยากจะหลีกเลี่ยง เราไม่มีทางเลือก แต่จะร่วมมือกับพวกมันหรือไม่นั้น เราเลือกได้!
ผมเชื่อมาตลอดว่าความชั่วสู้ความถูกต้องไม่ได้! ดำก็คือดำ ขาวก็คือขาว สักวันหนึ่งความยุติธรรมต้องชนะ!”