เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 การพบกันในห้องอ่านหนังสือ
“อันเสี่ยวไห่ ทำไมคุณต้องพูดเข้าข้างมันด้วย?”
อันเสี่ยวไห่ยังใจลอยอยู่ แต่ก็ได้ยินคำถามของกุ่ยลิ่ว เขาหันไปมอง ก็เห็นกุ่ยลิ่วจ้องเขม็งมาที่เขาด้วยสายตาเป็นประกาย
“ไม่มีอะไร ผมแค่ทนไม่ได้ที่พวกมันรังแกพวกเรา” อันเสี่ยวไห่ยักไหล่เบา ๆ แล้วก็เริ่มเก็บของของตัวเองต่อ
ความเละเทะในห้องขังย่อมมีคนจัดการ คนที่จัดการก็คือพวกที่ถูกข่มเหงบ่อย ๆ อย่างเติ้งเหว่ย ไอ้นักโทษคดีข่มขืนคนนั้น เขาตักน้ำมาเช็ดคราบเลือดอย่างรู้งานแล้ว
“ทนไม่ได้ที่พวกมันรังแก ‘พวกเรา’... ‘พวกเรา’ น่าสนใจดี!”
กุ่ยลิ่วแสยะยิ้มมุมปาก พยักหน้าให้อันเสี่ยวไห่ แล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางของมือขวาที่ชิดกันแตะหน้าผากตัวเองเบา ๆ
อันเสี่ยวไห่ยิ้มบาง ๆ แล้วเก็บของต่อ
ท่าทางนี้ของกุ่ยลิ่วเป็นท่าที่นักโทษใช้แสดงความนับถือต่อกัน