เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 มีที่สิ้นสุดไหม?
อันเสี่ยวไห่มาถึงห้องเยี่ยม ด้านนอกกระจกกั้นมีเพียงเฉินสุ่ยเฟินคนเดียว หลินเสวียนเอ๋อร์ไม่ได้มา
ในใจอันเสี่ยวไห่สะดุดวูบหนึ่ง แต่ก็ยังฝืนยิ้มกว้างออกมาก่อนจะเดินเข้าไป
“แม่”
อันเสี่ยวไห่เพิ่งยกหูโทรศัพท์ขึ้นเรียกแม่ได้คำเดียว เฉินสุ่ยเฟินก็ร้องไห้จนคุมตัวเองไม่อยู่เสียแล้ว
เรื่องเพิ่มโทษนั้นปิดเฉินสุ่ยเฟินไม่ได้อยู่แล้ว หนังสือแจ้งโทษของเรือนจำถูกส่งไปถึงบ้านตั้งนานแล้ว ตอนนี้มาเห็นอันเสี่ยวไห่ที่เต็มหน้าด้วยบาดแผล เฉินสุ่ยเฟินจะยังคุมตัวเองไหวได้อย่างไร
“พอเถอะแม่ เราสองคนกว่าจะได้เจอกันเดือนละครั้ง อย่าเอาแต่ร้องไห้เลย ผมไม่ได้คุยกับแม่นานแล้ว ผมอยากคุยกับแม่บ้าง…”
อันเสี่ยวไห่ได้แต่ปลอบเบา ๆ เฉินสุ่ยเฟินร้องไห้อยู่นานพอสมควรกว่าจะคุมอารมณ์ไว้ได้อย่างฝืน ๆ