เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 คดีวางเพลิงกะทันหัน
ช่วงเวลานี้ อันเสี่ยวไห่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติในเรือนจำอย่างชัดเจน ซึ่งความผิดปกตินี้ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่อื่นใด หากแต่มุ่งตรงมาที่เขาพอดิบพอดี
นักโทษคนอื่น ๆ ในเรือนจำดูเหมือนจะพากันหลบหน้าเขาอยู่บ้าง รวมถึงหูเจี้ยนหมิงกับหยางปัว ตราบใดที่ไม่จำเป็น ทั้งสองคนจะไม่มีทางพูดกับอันเสี่ยวไห่เกินหนึ่งคำเป็นอันขาด
ในใจอันเสี่ยวไห่รู้ดีว่า นี่น่าจะเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหวของสวีเทียนโย่ว
“ความหวังว่าจะมีช่วงเวลาที่สงบสุขสักพักนะ…”
อันเสี่ยวไห่คิดในใจเงียบ ๆ ทว่ากลับไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย สวีเทียนโย่วสามารถข่มขวัญโลกใต้ดินได้มากจริง ๆ แต่อันเสี่ยวไห่ก็กระจ่างแก่ใจดีเช่นกันว่า ศัตรูของตนไม่ได้มาจากโลกใต้ดินทั้งหมด
ดังนั้นจึงไม่อาจประมาทเลินเล่อได้
คืนนี้ อันเสี่ยวไห่นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงตั้งนานก็ยังไม่อาจข่มตาหลับได้ ไม่รู้ว่าทำไม ในใจถึงรู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ตลอด