เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ความหดหู่ของหวังเถี่ยจวิน
กลับถึงบ้านแล้ว เฉินสุ่ยเฟินหลบอยู่หลังประตูแอบชะเง้อดูข้างนอกอยู่นาน ข้างนอกนอกจากชาวบ้านบางคนที่ยังอยากดูเรื่องสนุกแล้ว พวกอันธพาลกลุ่มนั้นก็ยังไม่เห็นวี่แวว
“ดูท่าเสี่ยวสวีคนนี้จะมีความสามารถจริง ๆ ความหวังว่าเขาจะจัดการปัญหาใหญ่เรื่องนี้ได้จริงนะ ถ้าเขาช่วยเรื่องนี้ได้จริง ต่อไปก็ต้องขอบคุณเขาให้ดี ๆ เลย…”
เฉินสุ่ยเฟินถอนหายใจโล่ง แต่ก็ยังไม่กล้าผ่อนคลายเต็มที่ หันกลับไปเห็นห่อของใหญ่เล็กที่สวีเทียนโย่วหอบมา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็แกะออกมาทั้งหมด
ของขวัญที่สวีเทียนโย่วให้ถึงจะห่อไว้สวยงาม แต่ล้วนเป็นของใช้จริง ๆ ทั้งนั้น เป็นพวกน้ำมันข้าวสารแป้งอะไรทำนองนั้น เพียงแต่ดูแล้วล้วนเป็นของระดับสูง และของพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่เฉินสุ่ยเฟินต้องการในตอนนี้พอดี