เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 ทุกอย่างขึ้นอยู่กับฟ้าลิขิต
อันเสี่ยวไห่นอนพักบนเตียงผู้ป่วยต่ออีกสองวัน แม้แขนจะยังคงพันด้วยผ้าพันแผลหนาเตอะ แต่ตัวเขาเองรู้สึกว่าอาการดีขึ้นมากแล้ว
บาดแผลถูกแทงทะลุนั้นดูน่ากลัว แต่ในความเป็นจริงไม่ได้ร้ายแรงเท่าไหร่ สิ่งที่ร้ายแรงจริงๆ คืออาการกระดูกหักที่แขน ทว่าอาการนี้ต้องค่อยๆ รักษา หากไม่ผ่านไปหลายเดือนย่อมไม่อาจกลับมาเป็นปกติดังเดิมได้
ลองคำนวณเวลาดู อันเสี่ยวไห่นอนพักบนเตียงผู้ป่วยมาเกือบ 10 วันแล้ว ถึงเวลาที่ควรจะขยับเนื้อขยับตัวเสียที
อันเสี่ยวไห่เพิ่งจะคิดเรียกผู้คุมเรือนจำให้พาเขาไปที่ห้องอ่านหนังสือ เถียนเฉี่ยวกวงก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับรู้ใจ เขามาเพื่อนำของมาให้อันเสี่ยวไห่
วันนั้นอันเสี่ยวไห่ยังไม่ทันได้ไปรับของที่แม่ส่งเข้ามา เถียนเฉี่ยวกวงก็ช่วยไปรับมาให้ นอกจากเสื้อผ้าและเครื่องนอนสำหรับฤดูหนาวแล้ว ยังมีเงิน 400 หยวนกับจดหมายอีกหนึ่งฉบับ