เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ล้างแค้นต้องทำในตอนที่ยังร้อน
ยังคงเป็นผืนทะเลที่มืดมิดผืนเดิม ทว่าครั้งนี้แม้แต่แสงจันทร์ก็เลือนหายไป แผ่นฟ้าและผืนดินราวกับหมึกที่ดำดิ่งลึกล้ำ
อันเสี่ยวไห่นั่งอยู่บนหาดทรายสีดำ ข้างกายมีเงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่ง ทว่ากลับมองไม่เห็นใบหน้า อันเสี่ยวไห่รู้ดีอยู่ในใจว่าเงาดำขนาดใหญ่นี้ก็คือพ่อในความทรงจำของเขานั่นเอง
ถึงแม้อันเสี่ยวไห่จะไม่เต็มใจให้พ่อปรากฏตัวในห้วงฝัน แต่เขากลับปฏิเสธไม่ได้
“เสี่ยวไห่เอ๊ย จำไว้นะ บนท้องทะเลไม่มีหนทาง เพราะว่าตัวทะเลเองนั่นแหละคือหนทาง……”
เงาร่างนั้นกล่าวถ้อยคำ ราวกับกำลังบอกเล่าแก่อันเสี่ยวไห่ และราวกับกำลังพึมพำกับตนเอง สายลมทะเลเริ่มอ่อนโยนขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางเสียงถ้อยคำของเงาร่างยักษ์ จนกระทั่งสุดท้ายกลับกลายเป็นพายุที่อบอุ่นระลอกหนึ่ง!