เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ระเบียงทางเดินน่าสงสัย
สองวันต่อมาสวีเทียนโย่วยังคงเงียบขรึมอย่างยิ่ง ส่วนใหญ่มักลืมตานอนนิ่งอยู่บนเตียงโดยไม่ไหวติง ไม่รู้เลยว่าในหัวเขากำลังคิดอะไรอยู่
เข้าสู่วันที่ 3 สวีเทียนโย่วถูกเข็นตัวไปตรวจร่างกายยังอีกห้องหนึ่ง หยางหย่วนปิงที่ไม่ได้โผล่หน้ามาพักหนึ่งพลันวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
“นายสนิทกับเถียนเฉี่ยวกวงมากหรือเปล่า” หยางหย่วนปิงก้าวพ้นประตูเข้ามาก็เอ่ยถามโพล่งขึ้นทันที
“ผมรู้จักเขา แต่เขาอาจไม่รู้จักผม เราไม่ได้สนิทกันครับ” อันเสี่ยวไห่รีบตอบกลับไป
เถียนเฉี่ยวกวงเป็นผู้คุมเรือนจำแห่งเรือนจำที่หนึ่งเมืองเซินไห่ หน้าที่หลักคือดูแลห้องอ่านหนังสือ อันเสี่ยวไห่ย่อมต้องรู้จักเขาอยู่แล้ว ทว่าเถียนเฉี่ยวกวงจะรู้จักตนหรือไม่นั้น อันเสี่ยวไห่ไม่ทราบจริง ๆ
คำตอบของอันเสี่ยวไห่ทั้งเฉียบขาดและชัดเจนแจ่มแจ้ง