เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 สวีเทียนโย่ว
คนบนเตียงคนไข้ทำให้เขารู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก แต่อันเสี่ยวไห่นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเคยเห็นเขาได้ที่ไหน
เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก ปกติคนเราตราบใดที่ยังใช้ชีวิตอยู่ในสังคม ทุกวันก็ต้องพบเจอคนแปลกหน้ามากมาย ส่วนใหญ่ก็แค่เดินสวนกันไป หรือไม่ก็เหลือบเห็นแวบหนึ่งกลางฝูงคน
อันเสี่ยวไห่มีภาวะความจำเหนือมนุษย์ ขอเพียงใครสักคนเคยปรากฏตัวต่อหน้าเขา เขาก็จะเก็บภาพจำไว้ในความทรงจำ คนบนเตียงคนไข้ผู้นี้ก็อาจเป็นกรณีแบบนั้น
“เอ๊ะ นี่นายเองหรือ พี่ชายไอดอล! นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ช่างบังเอิญจริง ๆ!”
บังเอิญบ้าอะไร…
อันเสี่ยวไห่กำลังสังเกตคนบนเตียง คนบนเตียงเองก็เห็นเขา ไอ้หมอนี่ตาวาวขึ้นทันทีแล้วเอ่ยปาก ทั้งเสียงครางเว่อร์ ๆ นั้นยังหยุดไปเลย
อันเสี่ยวไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย