เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ภัยซ่อนเร้นยังคงอยู่
อันเสี่ยวไห่อยากจะหัวเราะอยู่บ้าง แต่ก็กลั้นไว้ เพราะมันไม่เหมาะ
หลังผ่านชีวิตในคุกมานานถึง 20 ปี อันเสี่ยวไห่ก็กระจ่างแจ้งแก่ใจมาตั้งนานแล้วว่า นี่เป็นเพียงเทคนิคการสอบสวนอย่างหนึ่งเท่านั้น
หากเปลี่ยนเป็นอีกชาติภพหนึ่ง อันเสี่ยวไห่คงจะตื่นตระหนกตกใจ และพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะปัดความสัมพันธ์ของตัวเองกับเรื่องของหลิวจวิ้นให้พ้นตัว ซึ่งนั่นก็จะตกหลุมพรางของอีกฝ่ายเข้าพอดี
ถ้าตอบไปแบบนั้น คำถามที่สองของหลิวชงก็คงจะเป็น ตอนนั้นนายหมดสติอยู่ จะไปรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องขังได้อย่างไร?
ทว่าคราวนี้ อารมณ์ของอันเสี่ยวไห่กลับไม่มีความสั่นไหวแม้แต่น้อย
“รายงานครับ ผมหกล้มเอง” น้ำเสียงของอันเสี่ยวไห่สงบนิ่งจนน่าประหลาด
เป็นไปตามคาด หลิวชงขมวดคิ้วมุ่นทันทีหลังได้ยินคำตอบนี้ “ที่ฉันถามไม่ใช่เรื่องของตัวนาย แต่เป็นเรื่องของหลิวจวิ้น!”