เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงจื่อฝานมองอัฒจันทร์ที่เต็มไปด้วยฝูงชนสีดำทะมึนจากระยะไกล บรรยากาศช่างเหมือนกำลังลงแข่งในสนามเยือนอย่างแท้จริง
การเชื่อมต่อระหว่างเขากับหลิวปัง หานซิ่น เซียวเหอ และฝานไคว้ก็ถูกระบบตัดขาดเช่นกัน
เขายืนโดดเดี่ยวอยู่กลางสนามประลองสัตว์ ให้ความรู้สึกราวกับคนเพียงคนเดียวกำลังเผชิญหน้ากับคนเก้าหมื่น:
“คิดจะใช้เสียงข่มขวัญฉันอย่างนั้นหรือ? น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้ต่อสู้อยู่เพียงลำพัง”
[กระบี่ชัยชนะแห่งคำสาบาน] บนแผ่นหลังเปล่งแสงเรืองรองอันอบอุ่นออกมา
จูกัดเหลียงในพัดเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความหวั่นไหว:
“ด้วยจำนวนวีรชนฉู่ฮั่นที่มีมากมาย การประลองกลาดิเอเตอร์เพียงไม่กี่ครั้งย่อมรับมือได้สบาย ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงที่ปฐมจักรพรรดิไม่อยู่ ยังมีสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งที่ได้เวลานำออกมาใช้พอดี”