กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาครึ่งวันถูกผลาญไปเช่นนี้
กว่าทิตัสจะกลับถึงสนามรบพร้อมดวงตาบวมแดงและขาขาดที่พันเสียราวกับบ๊ะจ่าง ตะวันก็ลับฟ้า จันทราลอยเด่นแล้ว
โซนีชี้ไปยังเกิงกงและพรรคพวกที่ยิ่งตั้งรับก็ยิ่งกระปรี้กระเปร่าอย่างจนใจ ก่อนเอ่ยกับทิตัสว่า
“แม่ทัพ เลิกปิดล้อมเมืองเถอะ ล้อมอย่างไรก็ฆ่าพวกเขาไม่ได้ บุกเต็มกำลังก่อนฟ้าสางดีกว่า ไม่เช่นนั้นกองทัพเราก็จะถูกพายุทรายเล่นงาน”
ทิตัสยังกำขาที่ขาดของตนไว้ในมือ กัดฟันกรอดด้วยความแค้น
“บุกเต็มกำลัง! ให้ทหาร 60,000 นายบุกพร้อมกัน ต้องสับ 26 คนนั่นให้กลายเป็นชิ้นเนื้อให้ได้!”
เสียงกีบม้าดังมาจากสุดขอบฟ้า
ทหารองครักษ์เข้ามารายงานอย่างตื่นตระหนก
“กอง...กองหนุนกองทัพฮั่นมาแล้ว...”