เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินข่าวความพ่ายแพ้ของสวีหรงและจั้งป้า หลี่ปู้ก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังเสือ
“ทำไมถึงพ่ายแพ้ได้รวดเร็วขนาดนี้ โดยเฉพาะจั้งป้า ช่างน่าแค้นจนแทบอยากกัดฟันให้แตก!”
เขาเลือดขึ้นหน้าและคิดจะออกคำสั่งส่งทหารไปปราบปรามภูเขาไท่ซาน แต่กลับถูกกุนซือคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายห้ามเอาไว้
“นายท่านผู้ปรีชา ตอนนี้ขวัญกำลังใจของกองทัพเราตกต่ำ
จากที่ผมสังเกต กองทัพโจโฉน่าจะเปิดฉากตอบโต้ในอีกไม่กี่วัน
สิ่งสำคัญเร่งด่วนในตอนนี้คือเลือกเมืองป้อมปราการที่แข็งแกร่งสักแห่งเพื่อเข้าไปตั้งหลักและพักฟื้น จากนั้นค่อยวางแผนจัดการเฉาเชา”
คนผู้นี้ก็คือเฉินกง เขากล่าวด้วยถ้อยคำจริงใจ ดูออกว่าเขาตั้งใจช่วยหลี่ปู้วางแผนอย่างเต็มที่
หลี่ปู้พยักหน้า แต่กลับรับฟังคำพูดของเฉินกงเพียงครึ่งเดียว
“สิ่งที่เหวินไถพูดมามีเหตุผล แต่เราจะปล่อยเฉาเชาไปไม่ได้เด็ดขาด
ฉันมีแผนอยู่แผนหนึ่ง กองทัพของเราถอยไปยังเมืองเซี่ยพี ระหว่างทางแสร้งทำเป็นแตกตื่นวุ่นวาย ล่อให้เฉาเชาติดตามมา