เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อคำสั่งเคลื่อนทัพของหลี่ปู้ถูกประกาศออกมา ฮัวสง เกาซุ่น สวีหรง และขุนพลใหญ่คนอื่น ๆ ต่างก็ลับคมดาบ เตรียมพร้อมออกรบ
เจี่ยสวี่ซึ่งยืนอยู่ข้างจางเหลียวขมวดคิ้ว
“เวินโหว กองทัพของจางเหวินหย่วนจะจัดวางกำลังอย่างไร?”
หลี่ปู้ดูเหมือนจะเตรียมคำตอบเอาไว้แล้ว
“ให้เหวินหย่วนไปเป็นแม่ทัพรองของสวีหรง รับผิดชอบกวาดล้างสมรภูมิแนวรบตะวันออก”
เจียงจื่อฝานครุ่นคิดในใจ
หลี่ปู้กำลังใช้ของดีให้เสียเปล่าอยู่หรือเปล่า?
ถึงกับให้จางเหลียวไปเป็นผู้ช่วยของสวีหรง แม้ตามประวัติศาสตร์จริง สวีหรงจะมีผลงานการรบที่ไม่เลว แต่ความสามารถในการรักษาสมดุลระหว่างอดีตกองกำลังต่งจั๋วกับกองกำลังสายตรงของตัวเองก็คงมีอยู่เพียงเท่านี้
สวีหรงประสานมือแล้วก้าวออกมา
“ฮ่า ๆ เวินโหววางใจได้ ขุนพลผู้น้อยจะพาพี่น้องเหวินหย่วนไปสร้างผลงานทางทหารอย่างเต็มที่”