เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ้นเสียงของแม่ทัพชุดดำโพกผ้าเหลือง เขาก็ควบม้าพุ่งเข้าใส่จ้าวอวิ๋นทันที
ดูจากท่าทางแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะเอาหัวของจ้าวอวิ๋นให้ได้
เจียงจื่อฝานรู้สึกประหลาดใจ
“ในบันทึกประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้ระบุว่าสองคนนี้มีความแค้นลึกซึ้งต่อกันนี่นา ดูเหมือนจะเป็นคนบ้านเดียวกันด้วยซ้ำ”
เพียงชั่วพริบตา อาวุธของทั้งสองก็ปะทะกัน บทสนทนาของพวกเขาเองก็เจือไปด้วยสำเนียงท้องถิ่นของเหอเป่ย
“พี่ใหญ่จางเยียน เราไม่ได้พบกันมาหลายปี พอได้เจอกันอีกครั้ง ทำไมถึงเอาแต่ฟันจุดตายของฉันเล่า?”
จ้าวอวิ๋นถอยร่นทีละก้าว ส่วนจางเยียนกลับฟาดดาบหนักหน่วงขึ้นทุกครั้ง
“ใครเป็นพี่ใหญ่ของแก!
เมื่อเจ็ดปีก่อน ตอนเกิดกบฏโจรโพกผ้าเหลือง เหอเป่ยประสบภัยแล้งจนมีผู้คนอดตายเกลื่อนแผ่นดิน หยวนเส้าและเหล่าบัณฑิตขุนนาง ตระกูลใหญ่ รวมถึงขุนศึกทั้งหลาย อ้างชื่อการปราบกบฏ แต่กลับฉวยโอกาสขูดรีดประชาชน