กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงก้องกังวานข้ามพันปีที่คุ้นหู—
[บทเพลงราชันหลานหลิงเข้าสู่ค่ายกล] ดังกระหึ่มขึ้น
ขุนพลผู้สวมเกราะเต็มยศยืนถือกระบี่ ใบหน้าสวมหน้ากากดุดัน บนยอดหน้ากากสลักลวดลายเทพพิทักษ์ธรรม
เสียงกลอง เสียงขลุ่ย เสียงเซียว และเสียงพีผาประสานกันในสนามรบ ดังสูงกังวาน ฮึกเหิม และยิ่งใหญ่เกรียงไกร
ทหารกล้า 500 นายที่ร่ายรำร่วมกับเขาต่างสวมหน้ากากเกราะ ดูราวกับยักษาอันน่าสะพรึงกลัว
จังหวะนั้นหมาจาเพิ่งช่วยให้อัตติลาฟื้นจากอาการหมดแรง
หมอกในสายตาของพวกเขาจางหายไป สายตาจึงประสานกับอ๋องหลานหลิง
“แม่ทัพชาวหัวประหลาดอะไร รบก็รบไปสิ สวมหน้ากากแต่งเป็นผีทำไม?!”
พลังยุทธ์ของฝ่ายตรงข้ามคงไม่เกิน 95 พวกเราชนะได้”