กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหยียนลี่เปิ่นถือพู่กันขนหมาป่าในมือ ปรากฏกายขึ้นในหอว่างเปล่าหลังหนึ่ง สี่ทิศแขวนม้วนภาพยี่สิบสี่ภาพ ทว่าแปลกประหลาดตรงที่บนภาพล้วนว่างเปล่าไม่มีสิ่งใดเลย
“คารวะผู้ถูกสวรรค์เลือก
ที่นี่คือ [ศาลาหลิงเยียน] อย่างนั้นหรือ?
ผลงานของฉัน... เข้าใจแล้ว ฉันจะวาดใหม่เดี๋ยวนี้”
ความกังวลของประชาชนประเทศหัวเมื่อครู่คลายลงไปไม่น้อย
“ที่แท้ [สิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์] พระราชวังไท่จี๋ของเราก็สามารถประสานพลังกับตัวละครได้นี่เอง”
“งั้นก็ไม่ลนลานแล้ว นึกว่าเจียงจื่อฝานจะส่งจิตรกรคนนี้ออกรบเสียอีก สมกับเป็นเขาจริง ๆ โชว์ชุดประสานพลังอีกแล้ว”
“ทำไมพอเห็นคำว่า [ตี๋เหรินเจี๋ย] สามคำนี้แล้ว เซลล์ตรรกะในสมองฉันถึงได้คึกคักขึ้นมานะ?”